Zelfs van kilometers afstand is de verwoesting van de Francis Scott Key Bridge in Baltimore een schokkend beeld: brokken staal steken als metalen ijsbergen boven het water uit. Gedraaide grijze balken steken scheef uit. Vanuit een park bij Fort McHenry kunnen bezoekers het gigantische vrachtschip zien dat de brug raakte en nog steeds vastzit in het wrak.
Minder zichtbaar zijn echter de 22 bemanningsleden uit India die op het schip zijn achtergebleven. , genaamd de Dali, sinds de ramp dinsdag.
Er is weinig publiekelijk over hen bekend, behalve dat het zeevarenden zijn die begonnen aan een reis aan boord van het 300 meter lange vrachtschip dat op weg was naar Sri Lanka, met 4.700 zeecontainers aan boord, toen het de stroom verloor en de kust raakte. Key Bridge, waardoor het bouwwerk instort.
Advertentie
Sinds het ongeval, waarbij zes bouwvakkers om het leven kwamen, staan de bemanningsleden in een onverwachte schijnwerpers. Terwijl ze het schip operationeel houden, beantwoorden ze een stortvloed aan vragen van functionarissen die de nachtelijke catastrofe onderzoeken, terwijl het bewijs van wat er is gebeurd om hen heen ligt in verminkte ruïnes die zich uitstrekken over de boeg en het dek.
Lees ook | Het instorten van de brug in Baltimore kan gevolgen hebben voor de wereldwijde toeleveringsketens van auto's en steenkool
Terwijl ambtenaren onderzoeken wat de tragedie zou kunnen hebben veroorzaakt, is er de afgelopen week een andere vraag naar voren gekomen: wat zouden de bemanningsleden, die beperkte toegang hebben tot de buitenwereld, kunnen doormaken nu meteen?
“Ze moeten de zware verantwoordelijkheid voelen dat ze dit niet konden voorkomen”, zegt Joshua Messick, uitvoerend directeur van het Baltimore International Seafarers' Center, een religieuze non-profitorganisatie die de rechten van zeelieden wil beschermen.
Toch hebben functionarissen de snelle noodboodschap van de bemanning geprezen die via de radio werd uitgezonden toen het schip dinsdag stroom verloor. Voordat de Dali met een snelheid van 8 knopen de brug bereikte, hielp de noodoproep de politie om het verkeer tegen te houden om de brug op te gaan. Dit heeft hoogstwaarschijnlijk vele levens gered, zeiden de autoriteiten.
Advertentie
Terwijl het schip vast blijft zitten in de haven van Baltimore, waar het nog weken kan blijven liggen, is het leven van de bemanningsleden in een onzekere fase terechtgekomen. Maar één ding is zeker: ze zullen binnenkort niet langer door de zee rond Zuid-Afrika richting hun bestemming in Sri Lanka varen.
Maar ze zullen ook niet onmiddellijk in de haven aanmeren, omdat ze moeten wachten tot er voldoende puin is opgeruimd om het schip te bevrijden en het kanaal naar een van de drukste havens van de Verenigde Staten te heropenen. Zaterdag zei de gouverneur van Maryland dat ambtenaren van plan waren het eerste stuk puin te verwijderen.
Vanaf een nabijgelegen kust kijken mensen uit naar het vrachtschip Dali en de verwoeste Francis Scott Key Bridge in Baltimore. (Foto: The New York Times)
Voorlopig werken de bemanningsleden dus waarschijnlijk met een zwaar schema om het schip te onderhouden dat vergelijkbaar is met het schema dat ze zouden hebben gehad als ze op zee waren geweest. Het verschil is echter dat ze zich in een onbeweeglijke toestand bevinden terwijl de ogen van de wereld op hen gefixeerd zijn, zeiden experts.
“De kapitein van het schip en de bemanning hebben een plicht tegenover het schip,” zegt Stephen Frailey, partner bij Pacific Maritime Group, die helpt bij berging op zee en het verwijderen van wrakken.
Advertentie
Volgens Chris James, die werkt voor een adviesbureau dat de managementmaatschappij van het schip, Synergy Marine, assisteert, beschikken de bemanningsleden over voldoende voedsel en water, evenals voldoende brandstof om de generatoren draaiende te houden. Toen Jennifer Homendy, voorzitter van de National Transportation Safety Board, afgelopen week aan boord van het schip ging, zag ze de kok koken. “Het rook heel lekker,” zei ze.
Maar er is geen exacte tijdlijn voor wanneer het schip uit het wrak kan worden gehaald, zei James. Zodra de NTSB en de kustwacht hun onderzoek hebben afgerond, zei hij, “zullen we bekijken of we de bemanning mogelijk kunnen uitwisselen en naar huis kunnen brengen.”
India, het thuisland van de bemanningsleden, is één van de van 's werelds grootste hubs voor zeevarenden, volgens John A. Konrad, scheepskapitein en CEO van gCaptain, een nieuwswebsite voor de maritieme en offshore-industrie. Hoewel Indiase kapiteins en ingenieurs minder betaald krijgen dan hun Amerikaanse tegenhangers, zegt Konrad, verdienen ze een behoorlijk inkomen als ze drie of meer maanden per jaar op zee werken.
Werken op een vrachtschip, zei hij, is een beproeving van 24 uur zonder vrije weekenden: elke dag worden de dekken gecontroleerd op onderhoud en veiligheid, koken en schoonmakers bedienen de andere leden, en werknemers in de machinekamer houden de zaken op het goede spoor.
Advertentie
Bemanningsleden van vrachtschepen hebben aan boord wel een aantal ontspannende activiteiten tot hun beschikking, zoals videogamepauzes in hutten, trainingen in sportscholen, tafeltennissessies en filmavonden. De Dali-bemanning heeft op zijn minst een tv, tijdschriften en boeken aan boord, zegt Andrew Middleton, die leiding geeft aan Apostleship of the Sea, een programma voor zeelieden die door de haven komen.
Clistan Joy Sequeira, een Indiase zeevarende die niet op de Dali zat maar vrijdag vanaf een ander vrachtschip in Baltimore aanmeerde, zei in een interview dat hij vreesde voor de gevolgen die het instorten van de brug zou kunnen hebben voor zijn industrie en zijn land.
“Ik ben bang dat omdat deze bemanning Indiaas is, ons internationale imago eronder zal lijden”, zegt Sequeira, 31. “Misschien verliezen we banen.”
Sommigen in de havengemeenschap van Baltimore hebben enig contact gehad met de Dali-bemanning, zij het van korte duur, via derden of WhatsApp. Messick zei dat hij de bemanning vrijdag twee Wi-Fi-hotspots had gestuurd omdat ze geen internet aan boord hadden.
Advertentie
Middleton zei dat hij contact had gehouden met twee bemanningsleden en hen eraan herinnerde dat “we er zijn voor hen.”
“Als ik vraag hoe het met ze gaat, variëren hun antwoorden van 'goed' tot 'geweldig'”, zei hij. “Dus naar eigen zeggen zijn ze in orde.”
Messick zei dat hij ook een zorgpakket naar de bemanning had gestuurd via een bergingsbedrijf dat hielp bij de operaties. In het pakket zaten snoep, zelfgebakken muffins van een bezorgde lokale inwoner en bedankkaartjes van kinderen.
Omdat er nog zoveel vragen onbeantwoord waren over de volgende stappen van de bemanningsleden, zei Messick dat hij graag wilde voorzien hen met traumazorg en emotionele steun. Vrijdag schreef hij een brief aan de kapitein, die werd afgeleverd door een ander schip.
'We zijn hier om u te ondersteunen', stond er.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.