Terwijl hij de eerste dag van de Ramadan alleen tussen de graven van zijn dierbaren op een begraafplaats in Gaza markeerde, luisterde Ibrahim Hassouna naar een voicemailbericht dat zijn moeder hem achterliet voordat ze werd gedood tijdens het militaire offensief van Israël op Palestijns grondgebied .
Normaal gesproken een tijd van religieuze toewijding en vreugdevolle familiemaaltijden na elke dag van vasten, kon de islamitische heilige maand van dit jaar Hassouna niet verlossen van zijn diepe verdriet over het verlies van zijn moeder , vader, broers en hun families in de oorlog.
Het luisteren naar de stem van zijn moeder op zijn telefoon was bitterzoet en bracht herinneringen naar boven aan hoe ze zich onophoudelijk over hem piekerde.
Advertentie ook lezen | Palestijnen in Gaza beginnen de Ramadan terwijl de honger toeneemt en het einde van de oorlog tussen Israël en Hamas nog niet in zicht is.
“Als ik een, twee, drie uur weg zou zijn, zou ze bellen, ook al ben ik 30 jaar oud: ” ' zei hij door tranen heen terwijl hij bij haar graf knielde. Ze stond bekend als Um Karam, of moeder van Karam, haar oudste zoon.
Ibrahim Hassouna bidt bij het graf van zijn familie in Gaza. (Foto: Reuters)
“Niemand zal nu naar mij vragen. Niemand zal mij troosten. Niemand zal mij controleren. Niemand zal zich zorgen maken over Ibrahim zoals mijn moeder zich zorgen zou maken over mij,” zei Hassouna, die aan de binnenkant van zijn pols een tatoeage heeft van het Arabische woord ummi, of mijn moeder.
Op een foto op zijn telefoon waren moeder en zoon glimlachend te zien, met hun hoofden dicht bij elkaar. Ze droeg een blauwe jurk en een beige hoofddoek.
Het voicemailbericht was typisch van haar: “Ibrahim mijn liefste, ik wil even bij je kijken, ik bel je sindsdien gisteren maar je hebt niet geantwoord, wat is er aan de hand?”
Advertentie
Hassouna bad tussen de graven, terwijl hij zijn handen voor zich uitstrekte met de handpalmen naar boven gericht. Hij had gebedskralen in de zwarte, witte, rode en groene kleuren van de Palestijnse vlag.
“Het graf hiernaast is van mijn vader. Het graf achter mij is dat van mijn broer Mohammed. En dit graf naast ons is Karam en zijn familie.”
FALAFEL
In gelukkiger jaren zouden de broers over kleine dingen kibbelen terwijl ze voedsel deelden dat door hun moeder was bereid. , waarvan Hassouna zei dat het het lekkerste eten ter wereld was.
“Ik wou dat we weer kleine problemen konden hebben met mijn familie, mijn broer. We maakten ruzie over wie hier zou zitten en wie daar zou zitten.”
Advertentie
Het contrast tussen die herinneringen en het heden was zo pijnlijk dat Hassouna moeite had om te accepteren dat dit Ramadan was.
p> Lees ook | Eerste Gaza-hulpschip verlaat Cyprus met Palestijnen op de rand van hongersnood
“Sinds ik vandaag wakker word, denk ik steeds dat ik niet wil dat het Ramadan is,” zei hij.
Ibrahim Hassouna, die zijn familie verloor tijdens het militaire offensief van Israël, verbreekt zijn vasten met een bord falafel dat hij tijdens de heilige maand Ramadan in een kraampje kocht. (Reuters)
Hij had zijn zakken gevuld met ballonnen om op te blazen voor kinderen, maar dit was niet genoeg om zijn humeur te verbeteren.
De oorlog werd veroorzaakt door strijders van de Palestijnse islamitische groepering Hamas die aanvielen Zuid-Israël vanuit Gaza op 7 oktober, waarbij volgens de Israëlische autoriteiten 1.200 mensen omkwamen en 253 werden gegijzeld.
Israël heeft gereageerd met een totale oorlog tegen Hamas in Gaza, waarbij volgens het plaatselijke ministerie van Volksgezondheid ruim 31.000 Palestijnen zijn omgekomen. De oorlog heeft een groot deel van de enclave in puin gelegd, het grootste deel van de bevolking ontheemd en honger veroorzaakt.
Advertentie
Na zonsondergang verbrak Hassouna zijn vasten met een bord falafel dat hij kocht bij een kraampje op straat in Rafah , de stad in het zuiden van Gaza die de laatste plaats van relatieve veiligheid is in de verwoeste strook land.
Beperkte voedselhulp heeft Rafah bereikt, dat een landovergang heeft naar Egypte. Elders in Gaza is voedsel zo schaars dat er sterfgevallen door hongersnood hebben plaatsgevonden en er volgens humanitaire organisaties een grotere hongersnood dreigt.
Hassouna at zijn falafel terwijl hij alleen op de stoep zat.
's 8220;Er is geen tafel om rond te verzamelen, er is geen eten, er is geen huis, er is geen familie. Maar we moeten ons aanpassen en hier doorheen leven”, zegt hij. zei hij met een glimlach.
“En we moeten God danken, ook al is het moeilijk. Wij gaan falafel eten.”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.