Zijn vlinders dieren in het wild? Ligt eraan waar je woont

Het is zwaar om een insect te zijn. Ze worden zonder nadenken geslagen, gestampt en bespoten. Alleen al hun aanwezigheid kan irrationele paniek veroorzaken. Zelfs in de dagelijkse taal worden ze gekleineerd: “Stop met me lastig te vallen”, zeggen we.

Om het nog erger te maken voor insecten, zijn ze in sommige staten ook legaal buitenspel gezet, met onbedoelde maar ernstige gevolgen. De reden? Volgens veel staatsstatuten worden insecten niet als dieren in het wild beschouwd.

Aanbevolen voor jou

Bijen, vlinders en kevers bestuiven planten, verrijken de bodem en vormen een cruciale eiwitbron voor soorten hoger in de voedselketen. De U.S. Forest Service stelt het eenvoudig: “Zonder bestuivers zouden de mensheid en alle terrestrische ecosystemen van de aarde niet overleven.”

Ecologisch zijn het “de kleine dingen die de wereld besturen”, in de woorden van bioloog E.O. Wilson.

Maar die kleine dingen worden steeds meer bedreigd. Wetenschappers melden alarmerende achteruitgang bij veel soorten. Sommige insecten lijken bijzonder kwetsbaar voor de extreme droogte en hitte van de klimaatverandering, die hen hard treft, naast chronische druk zoals het verdwijnen van leefgebied, wijdverspreide pesticiden en lichtvervuiling.

Zie ook |'Dangal': Twee reptielen vechten tegen elkaar , IFS-officier deelt video

Tegelijkertijd hebben natuurbeschermingsfunctionarissen in ten minste 12 staten – Alabama, Alaska, Arizona, Colorado, Indiana, Nevada, North Carolina, Oregon, Pennsylvania, Utah, West Virginia en Wyoming – hun handen gebonden, juridisch gezien, als het gaat om het beschermen van insecten. De wezens vallen eenvoudigweg niet onder de beschermingsstatuten van de staat, of hun situatie is dubbelzinnig.

“Overheidsinstanties lopen echt voorop bij het behoud van dieren in het wild”, zegt Scott Black, uitvoerend directeur van de Xerces Society, een non-profitorganisatie die pleit voor het behoud van insecten. “Maar in deze staten waar ze niet kunnen werken aan insecten, of in sommige gevallen ongewervelde dieren, doen ze dat niet. Dus je ziet dingen gewoon wegkwijnen.”

Advertentie Mis het niet |In de dierenwereld is het altijd dames eerst!

Het probleem kan gedeeltelijk voortkomen uit de bedoeling van overheidsinstanties toen ze ongeveer een eeuw geleden werden opgericht: om te voorkomen dat wilde soorten worden opgejaagd of bevist tot uitsterven. En voor alle duidelijkheid, bugs zijn niet helemaal ongereguleerd. Landbouwafdelingen controleren op invasieve soorten of soorten die gewassen beschadigen, maar dat betekent meestal dat ze moeten worden gedood. Sommigen geven ook voorlichting aan bestuivers.

Soms vallen waterinsecten onder de bevoegdheid van natuurbeschermingsorganisaties van de staat. Andere keren kan er hulp komen als insecten genoeg worstelen om op weg te zijn naar federale bescherming onder de Endangered Species Act. Maar vaak is er niemand die verantwoordelijk is voor het behoud.

In Arizona, bijvoorbeeld, definieert het staatsstatuut dieren in het wild als “alle wilde zoogdieren, wilde vogels en de nesten of eieren daarvan, reptielen, amfibieën, weekdieren, schaaldieren en vissen, inclusief hun eieren of kuit”. Insecten zijn afwezig. Dus, Jeff Sorensen, manager van het ongewervelde wildprogramma bij het staatswild- en visdepartement, dat anders ook insecten zou omvatten, richt zich op de categorieën die worden aangeduid: schaal- en weekdieren.

Advertentie

“Het is jammer dat een hele groep dieren, insecten, krijgen niet hetzelfde niveau van aandacht en beheerscapaciteiten,” zei hij.

Staten die wel gezag hebben over het behoud van insecten kunnen maatregelen nemen zoals het beschermen van bepaalde habitats en het creëren van actie plannen om bedreigde soorten te herstellen. De staat Washington vereist bijvoorbeeld dat steden en provincies een nettoverlies voor kwetsbare insecten als gevolg van nieuwe ontwikkelingen voorkomen.

Zelfs in staten die bevoegd zijn om insecten te beschermen, hebben ze vaak een lage prioriteit in vergelijking met zoogdieren, vogels, vissen en nog minder charismatische gewervelde dieren zoals reptielen en amfibieën. Bovendien worden ambtenaren soms geconfronteerd met beperkingen op hun vermogen om insecten op te nemen op lijsten van door de staat bedreigde diersoorten. In september was er bijvoorbeeld een uitspraak van het Hooggerechtshof van Californië nodig om te bevestigen dat ze op de lijst konden worden geplaatst. De vangst: gezien de beperkingen van de staatsstatuten, moeten ze op één hoop worden gegooid met vis. (De opperrechter wees erop dat de uitspraak niet betekende dat hommels nu eigenlijk vissen zijn volgens de wet.)

Birdwatch |De herhaalde slagen van Black-rumped Flameback op droge bomen geeft een muzikale ervaring

Volgens staatsmedewerkers en wetenschappers blijven overheidsinstanties voor een groot deel gericht op soorten waarop wordt gejaagd en gevist. “Ik heb gesproken met leiders van bureaus in sommige staten die niet eens weten dat een insect een dier is”, zegt Ross Winton, een ongewervelde bioloog bij de Texas Parks and Wildlife Department die een nieuwe werkgroep leidt over het behoud van ongewervelde dieren en bestuivers door de Association of Fish and Wildlife Agencies.

Het gebrek aan aandacht wordt nog groter als je kijkt naar de omvang van de beschermingsuitdaging. Insecten vertegenwoordigen een groot deel van de diersoorten – volgens sommige schattingen 80%. Ze zijn bijzonder moeilijk te controleren, gezien hun kleine formaat en enorme diversiteit.

Advertentie

Sommige staten lijken wakker te worden met de benarde situatie van insecten.

Een wetsvoorstel dat vorige maand in Nevada werd ingediend, probeert de definitie van dieren in het wild uit te breiden met niet-plaaginsecten die beschermd moeten worden. In Colorado heeft een nieuwe staatswet een onderzoek naar de bescherming van inheemse bestuivers verplicht gesteld. Maar in de staten zonder insectenautoriteit zijn ambtenaren vaak terughoudend om het toe te voegen, zei Winton.

Advertentie

Geld is een groot obstakel. Zonder meer financiering kan het onmogelijk lijken om insecten toe te voegen aan een toch al overbelaste caseload voor natuurbehoud, zeggen staatsmedewerkers.

Een federale wet die jaarlijks 1,4 miljard dollar extra zou hebben opgeleverd aan nationale en tribale natuurbeschermingsorganisaties, had kunnen fungeren als een katalysator voor meer insectenbescherming, maar stierf vorig jaar in de Senaat.

Advertentie

Zeven van de staten zonder autoriteit voor insectenbescherming liggen in het Westen, dat de effecten van klimaatverandering intens heeft gevoeld. Insecten zijn bijzonder kwetsbaar voor deze veranderingen, zeggen wetenschappers, deels omdat ze gemakkelijk kunnen uitdrogen. Onderzoek suggereert dat de gestage achteruitgang van vlinders in de regio onder andere verband houdt met verergerende hitte en droogte.

De grote marmeren vlinder, die ooit wijdverspreid was in het Westen, kan hiervan een voorbeeld zijn. Hoewel het in de jaren tachtig bloeide en zich zelfs aanpaste aan nieuwe waardplanten, zijn de populaties op veel gecontroleerde locaties sindsdien gecrasht. De eens zo overvloedige soort is nu plaatselijk uitgestorven op sommige plaatsen. Wetenschappers kunnen niet met zekerheid zeggen waarom, maar ze vermoeden het gebruik van pesticiden, verlies van leefgebied voor ontwikkeling en landbouw, en klimaatverandering.

“Deze klimaatschommelingen zijn zo intens en wijdverbreid geworden, zoals de megadroogte, dat je kan zich niet verstoppen', zegt Matt Forister, een insectenecoloog aan de Universiteit van Nevada, Reno.

Naarmate de problemen van insecten duidelijker worden, komen sommige staten met tijdelijke oplossingen. In Utah, bijvoorbeeld, is de belangrijkste autoriteit op het gebied van insecten aantoonbaar Amanda Barth, een ecoloog aan de Utah State University die het staatsprogramma voor de bescherming van zeldzame insecten leidt in het kader van een memorandum van overeenstemming uit 2020 met de Utah Division of Wildlife Resources.

“Maar ik ben geen autoriteit,” verduidelijkte ze. “Ik kan op veel manieren voor de staat spreken, maar ik kan geen regels maken.”

Barths positie is politiek delicaat genoeg dat in haar e-mailhandtekening expliciet staat dat ze een medewerker van de universiteit is. Wanneer staten actie ondernemen om insecten te beschermen, worden ze vaak geconfronteerd met terugslag van industrieën zoals landbouw en ontwikkeling die geld dreigen te verliezen.

Ze zegt dat ze het “transparant moet houden dat de Division of Wildlife Resources niet buiten de deur handelt”. van zijn autoriteit door middelen of personeel aan dit programma toe te wijzen.”

Toch is Barth vastbesloten om haar ecologische wanhoop te vervangen door actie, en ze is trots op de verschillende inspanningen die ze onderneemt. Er is het Citizen-Science-project dat duizenden observaties van inheemse insecten heeft vastgelegd. Er is werk op federale gronden, waar agentschappen zoals het Bureau of Land Management gezag hebben over insecten. Er is de beschermingsovereenkomst om een zeldzame en endemische kever – de koraalroze zandduintijgerkever – te beschermen tegen zo veel achteruitgang dat hij bescherming nodig heeft onder de federale Endangered Species Act.

“Ik noem ze graag creatieve oplossingen ,' zei Barth.

Maar dergelijke partnerschappen hebben beperkingen. Barth leidt samen met andere westerse staten een werkgroep voor monarchvlinders en inheemse bestuivers via de Western Association of Fish and Wildlife Agencies, een non-profitorganisatie. Een van de voordelen: ze kunnen suggesties doen over het behoud van westerse monarchen, die sinds de jaren 80 met ongeveer 90% zijn afgenomen, die ze binnen hun eigen staten niet zouden kunnen aanbieden.

“Het is een groep poging; het biedt ons dekking omdat de meeste staten in de werkgroep geen managementbevoegdheid hebben over insecten, 'zei Barth. “We proberen onze middelen te bundelen en de rekening te delen.”