Zes dagen nadat een enorme aardbeving meer dan 28.000 mensen het leven kostte in Syrië en Turkije, slaan verdriet en ongeloof om in woede en spanning over het gevoel dat er een ineffectieve, oneerlijke en onevenredige reactie is geweest op de historische ramp.
Velen in Turkije uiten hun frustratie over het feit dat de reddingsoperaties tergend langzaam zijn verlopen en dat er kostbare tijd verloren is gegaan tijdens het krappe tijdsbestek om mensen levend onder het puin te vinden. Anderen, met name in de zuidelijke provincie Hatay nabij de Syrische grens, zeggen dat de Turkse regering te laat was met het leveren van hulp aan de zwaarst getroffen regio om naar zij vermoeden zowel politieke als religieuze redenen.
Lees ook |Turkije arresteert bouwaannemers 6 dagen na aardbevingen
In Adiyaman, in het zuidoosten van Turkije, wachtte Elif Busra Ozturk zaterdag buiten het wrak van een gebouw waar haar oom en tante vastzaten – vermoedelijk dood – en waar de lichamen van twee van haar neven al waren gevonden. buiten voor hulp. Niemand kwam. Er waren zo weinig reddingsteams dat ze alleen konden ingrijpen op plaatsen waarvan ze zeker wisten dat er mensen in leven waren”, zei ze.
In hetzelfde gebouwencomplex zei de 66-jarige Abdullah Tas dat hij in een auto had geslapen in de buurt van het gebouw waar zijn zoon, schoondochter en vier kleinkinderen begraven lagen. Hij zei dat de reddingswerkers pas vier dagen na de aardbeving waren gearriveerd. De Associated Press kon zijn bewering niet onafhankelijk verifiëren. “Wat heb je eraan voor de mensen onder het puin?” vroeg hij.
Alleen abonneeverhalenAlles bekijken
UPSC-sleutel – 13 februari 2023 : Weten over benoeming in verschillende grondwetten…
Het gevoel dat er niet genoeg wordt gedaan om de begraven familieleden van mensen te bevrijden, heeft ook in andere delen van het aardbevingsgebied de overhand gekregen Goed. In de oude stad Antakya stond zaterdag een menigte toeschouwers achter politielint om te kijken hoe bulldozers klauwden naar een hoog luxe appartementengebouw dat op zijn kant was gekanteld.
Lees ook |Wat de aardbeving verwoestte in de hart van een Turkse stad
Meer dan 1.000 bewoners waren in het 12 verdiepingen tellende gebouw toen de aardbeving toesloeg, volgens familieleden die naar de herstelpogingen keken. Honderden waren nog binnen, zeiden ze, maar klaagden dat de poging om hen te bevrijden traag en onserieus was geweest. “Dit is een gruweldaad, ik weet niet wat ik moet zeggen,” zei Bediha Kanmaz, 60, wiens zoon en -oude kleinzoon was al dood uit het gebouw getrokken – opgesloten in een omhelzing – en wiens schoondochter nog binnen was. “We openen lijkzakken om te zien of ze van ons zijn, we controleren of het onze kinderen zijn. We controleren zelfs degenen die in stukken zijn gescheurd,' zei ze over zichzelf en andere verdrietige familieleden.
Kanmaz gaf de Turkse regering de schuld van de trage reactie en beschuldigde de nationale reddingsdienst ervan niet genoeg te hebben gedaan om mensen levend te bergen. Zij en anderen in Antakya spraken de overtuiging uit dat de aanwezigheid van een grote alevitische minderheid – een Anatolische islamitische traditie die verschilt van de soennitische en sjiitische islam en de alawieten in Syrië – hen tot een lage prioriteit voor de regering had gemaakt, omdat traditioneel maar weinig alevieten stemmen voor de regerende partij van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan.
Advertentie
Er was echter geen bewijs dat de regio om sektarische redenen over het hoofd werd gezien. Erdogan zei woensdag dat er na de aardbeving inspanningen werden geleverd in de 10 door de aardbeving getroffen provincies en noemde beschuldigingen van geen hulp van staatsinstellingen zoals het leger “leugens, nep”. laster.” Hij heeft tekortkomingen erkend. Ambtenaren zeiden dat de reddingspogingen in Hatay aanvankelijk werden bemoeilijkt door de vernietiging van de landingsbaan van de lokale luchthaven en de slechte wegomstandigheden. De woede over de omvang van de vernietiging blijft echter niet beperkt tot individuen.
De Turkse autoriteiten hebben tientallen mensen gearresteerd of arrestatiebevelen uitgevaardigd die naar verluidt betrokken waren bij de bouw van ingestorte gebouwen, en de minister van Justitie heeft gezworen iedereen die verantwoordelijk is te straffen. Kanmaz gaf de schuld aan nalatigheid van de ontwikkelaar van het flatgebouw waar haar familie was omgekomen.
Lees ook |Proof- en hygiënezorgen dragen bij aan de last van reddingswerkers in Turkije
“Als ik mijn handen om de nek van de aannemer kon slaan, zou ik hem aan flarden scheuren”, zei ze. Dat meldt het officiële Turkse persbureau Anadolu. Zaterdag werd hij officieel gearresteerd. Zijn advocaat suggereerde dat het publiek op zoek was naar een zondebok.
Advertentie
In het multi-etnische Zuid-Turkije ontstaan andere spanningen. Sommigen uitten hun frustratie over het feit dat Syrische vluchtelingen die in de regio hebben gewoond nadat ze een verwoestende burgeroorlog in hun eigen land waren ontvlucht, het schaarse socialezekerheidsstelsel belasten en strijden om middelen met Turkse mensen. “Er zijn veel arme mensen in Hatay, maar ze bieden geen ons enige uitkering, ze geven het aan de Syriërs.
Ze geven zoveel aan de Syriërs”, zei Kanmaz. “Er zijn hier meer Syriërs dan Turken.” Zaterdag waren er tekenen dat de spanningen zouden kunnen overkoken. Twee Duitse hulpgroepen en de Oostenrijkse strijdkrachten onderbraken tijdelijk hun reddingswerk in de Hatay-regio vanwege de gespannen situatie en angst voor de veiligheid van hun personeel. Ze hervatten het werk nadat het Turkse leger het gebied had veiliggesteld, tweette de woordvoerder van het Oostenrijkse ministerie van Defensie.
“Er is toenemende spanning tussen verschillende groepen in Turkije”, vertelde luitenant-kolonel Pierre Kugelweis van de Oostenrijkse strijdkrachten aan de Persbureau APA. “Er zijn naar verluidt schoten afgevuurd.” Het Duitse persbureau dpa meldde dat hoofd operaties van de hulpgroep I.S.A.R Duitsland, Steven Berger, zei dat “het kan worden gezien dat verdriet langzaam plaatsmaakt voor woede” in de door aardbevingen getroffen regio's van Turkije. Voor Kanmaz is het zowel verdriet als woede. “Ik ben boos. Het leven is voorbij', zei ze. “We leven voor onze kinderen; het belangrijkste voor ons zijn onze kinderen. Wij bestaan als zij bestaan. Nu zijn we voorbij. Alles wat je hier ziet is voorbij.”