Geschreven door Daisuke Wakabayashi en Claire Fu
De eerste zeugen arriveerden eind september bij de kolossale, 26 verdiepingen tellende hoogbouw die uittorent boven een landelijk dorp in centraal China. De vrouwelijke varkens werden met tientallen tegelijk in industriële liften weggevoerd naar de hogere verdiepingen waar de varkens zouden verblijven van inseminatie tot volwassenheid.
Dit is de varkenshouderij in China, waar landbouwgrond schaars is, de voedselproductie achterblijvende en varkensvleesvoorziening is een strategische noodzaak.
In het kolossale gebouw, dat lijkt op de monolithische woonblokken die je overal in China ziet en zo hoog staat als de Londense toren waarin de Big Ben is gehuisvest, worden de varkens in de gaten gehouden op high-definition camera's door geüniformeerde technici in een NASA-achtig commandocentrum. Elke verdieping werkt als een op zichzelf staande boerderij voor de verschillende stadia van het leven van een jong varken: een ruimte voor drachtige biggen, een ruimte voor kraambiggen, plekken voor zogen en ruimte voor het mesten van de jonge varkens.
Alleen voor abonnees VerhalenBekijk alles Sophia Duleep Singh: het vergeten verhaal van de Sikh-prinses die katalyseert … Het voer wordt op een transportband naar de bovenste verdieping vervoerd, waar het wordt verzameld in gigantische tanks die meer dan 1 miljoen pond voedsel per dag naar de verdiepingen eronder brengen door middel van hightech voer troggen die automatisch de maaltijd aan de varkens verstrekken op basis van hun levensfase, gewicht en gezondheid. Het gebouw, gelegen aan de rand van Ezhou, een stad aan de zuidelijke oever van de Yangtze-rivier, wordt geprezen als 's werelds grootste vrijstaande varkensboerderij met binnenkort een tweede identieke varkensflat. De eerste boerderij is in oktober van start gegaan en zodra beide gebouwen later dit jaar hun volledige capaciteit hebben bereikt, zullen er naar verwachting jaarlijks 1,2 miljoen varkens worden gefokt. China heeft een lange liefdesrelatie met varkens gehad. Decennia lang hebben veel Chinese huishoudens op het platteland varkens in de achtertuin gehouden, waarbij waardevol vee niet alleen als een bron van vlees, maar ook als mest werd beschouwd. Varkens hebben ook een culturele betekenis als symbool van welvaart, omdat varkensvlees van oudsher alleen bij speciale gelegenheden werd geserveerd. Advertentie Tegenwoordig eet geen enkel land meer varkensvlees dan China, dat de helft van al het varkensvlees ter wereld consumeert. Varkensvleesprijzen worden nauwlettend in de gaten gehouden als maatstaf voor inflatie en zorgvuldig beheerd via de strategische varkensvleesreserve van het land – een vleesvoorraad van de overheid die de prijzen kan stabiliseren wanneer de voorraden opraken. Maar de varkensvleesprijzen zijn hoger dan in andere grote landen waar de varkenshouderij lang geleden industrieel is geworden. In de afgelopen jaren zijn er in heel China tientallen andere gigantische geïndustrialiseerde varkenshouderijen ontstaan als onderdeel van Beijing's streven om die kloof te dichten. Gebouwd door Hubei Zhongxin Kaiwei Modern Animal Husbandry, een cementfabrikant die varkensfokker is geworden , staat de boerderij in Ezhou als een monument voor China's ambitie om de varkensvleesproductie te moderniseren. Advertentie “China's huidige varkenshouderij loopt nog tientallen jaren achter op de meest geavanceerde landen”, zegt Zhuge Wenda, de president van het bedrijf. “Hierdoor hebben we ruimte voor verbetering om onze achterstand in te halen.” De boerderij ligt naast de cementfabriek van het bedrijf, in een regio van het land die bekend staat als het “Land van vis en rijst” vanwege het belang ervan voor de Chinese keuken met zijn vruchtbare landerijen en omliggende watermassa's. Een varkensboerderij in naam, de operatie lijkt eigenlijk meer op een Foxconn-fabriek voor varkens met de precisie die vereist is voor een iPhone-productielijn. Zelfs varkensuitwerpselen worden gemeten, verzameld en hergebruikt. Ongeveer een kwart van het voer komt eruit als droge uitwerpselen die kunnen worden hergebruikt als methaan om elektriciteit op te wekken. Zes decennia nadat een hongersnood tientallen miljoenen mensen heeft gedood, loopt China nog steeds achter op het grootste deel van de ontwikkelde wereld als het gaat om efficiënte voedselproductie. China is de grootste importeur van landbouwproducten, waaronder meer dan de helft van 's werelds sojabonen, voornamelijk voor veevoer. Het heeft ongeveer 10% van het akkerland van de planeet voor ongeveer 20% van de wereldbevolking. De gewassen kosten meer om te produceren en de landbouwgronden leveren minder maïs, tarwe en sojabonen per hectare op dan in andere grote economieën. De tekortkomingen werden de afgelopen jaren meer uitgesproken toen handelsgeschillen met de Verenigde Staten, pandemiegerelateerde leveringsverstoringen en de oorlog in Oekraïne het potentiële voedselzekerheidsrisico van China onderstreepten. In een beleidstoespraak van december noemde Xi Jinping, de leider van China, zelfredzaamheid in de landbouw een prioriteit. Advertentie “Een land moet zijn landbouw versterken voordat het zichzelf tot een grote macht maakt, en alleen een robuuste landbouw kan de land sterk, 'zei Xi. In het verleden waarschuwde hij dat China “onder controle van anderen zou vallen als we onze rijstkom niet stabiel houden”. En geen eiwit is belangrijker voor de Chinese rijstkom dan varkensvlees. De Staatsraad, het Chinese kabinet, heeft in 2019 een decreet uitgevaardigd waarin staat dat alle overheidsdepartementen de varkensvleesindustrie moeten ondersteunen, inclusief financiële steun voor meer grootschalige varkenshouderijen. In hetzelfde jaar zei Peking ook dat het de meerlaagse landbouw zou goedkeuren, waardoor de varkenshouderij verticaal kon gaan om meer varkens op relatief kleinere percelen te houden. Advertentie “Dit is een mijlpaal en niet alleen voor China, omdat ik denk dat boerderijen met meerdere verdiepingen een impact op de wereld zullen hebben”, zegt Yu Ping, uitvoerend directeur van Yu's Design Institute, een bedrijf dat varkens boerderijen. Terwijl China is gemoderniseerd met honderden miljoenen mensen die van het platteland naar stedelijke centra zijn verhuisd, zijn kleine boerderijen in de achtertuin verdwenen. Het totale aantal varkenshouderijen in China dat minder dan 500 varkens per jaar produceert, is sinds 2007 met 75% gedaald tot ongeveer 21 miljoen in 2020, volgens een brancherapport. Advertentie De verschuiving naar megaboerderijen versnelde in 2018 toen Afrikaanse varkenspest de Chinese varkensvleesindustrie teisterde en volgens sommige schattingen 40% van de varkenspopulatie uitroeide. Brett Stuart, oprichter van Global AgriTrends, een marktonderzoeksbureau, zei dat varkenstorens en andere gigantische varkenshouderijen het grootste risico voor de Chinese varkensvleesindustrie verergeren: ziekte. Door zoveel varkens samen in één stal te houden, wordt het moeilijker om besmetting te voorkomen. Hij zei dat grote Amerikaanse varkensproducenten hun boerderijen spreiden om de bioveiligheidsrisico's te verkleinen. “U.S. varkensboeren kijken naar de foto's van die boerderijen in China, en ze krabben gewoon hun hoofd en zeggen: 'Dat zouden we nooit durven', 'zei Stuart. “Het is gewoon te riskant.” Maar toen de varkensvleesprijzen in een jaar tijd verdrievoudigden, in combinatie met de steun van Beijing aan grootschalige varkenshouderijen, leken de beloningen groter dan het risico. Er volgde een bouwhausse en een markt die door het aanbod werd beperkt, werd overweldigd door beschikbare varkens. Varkensvleesprijzen zijn ongeveer 60% lager dan in 2019. China's varkensvleesindustrie wordt gekenmerkt door bitcoin-achtige volatiliteit, rijdend op boom-of-bust-cycli die enorme winsten of verliezen opleveren, afhankelijk van de wilde prijsschommelingen. Vorige maand, Jiangxi Zhengbang Technology, een gigantische varkensproducent dat de afgelopen jaren snel is gegroeid, zei dat het was gewaarschuwd dat het van de beurs van Shenzhen zou kunnen worden geschrapt vanwege zorgen dat het bedrijf insolvent is. “De hoop van de regering is dat door consolidatie de prijzen in de loop van de tijd voorspelbaarder en minder volatiel zullen worden”, zegt Pan Chenjun, uitvoerend directeur van de voedsel- en landbouwdivisie van RaboResearch. “Dat is het uiteindelijke doel.” In plattelandsdorpen, waar ooit boerderijen in de achtertuin stonden, schieten megaboerderijen uit de grond. Drie jaar geleden, toen de vastgoed- en infrastructuursector begon in te storten, besloot Hubei Zhongxin Kaiwei een aangrenzend stuk grond te gebruiken en zijn bouwexpertise toe te passen om uit te breiden naar een bedrijf met betere groeivooruitzichten. Het investeerde 600 miljoen dollar om de hoogbouwvarkensboerderijen te bouwen en nog eens 900 miljoen dollar was gereserveerd voor een nabijgelegen vleesverwerkingsfabriek. De achtergrond in cement komt goed van pas in de varkenshouderij, aldus het bedrijf. Met behulp van de bestaande medewerkers bouwde het een landbesparende hoogbouw met gewapend beton. Het gebruikt de overtollige warmte van de cementfabriek om de varkens van warme baden en warm drinkwater te voorzien. Volgens Hubei Zhongxin Kaiwei zal dit de varkens helpen sneller te groeien met minder voer. Kleine varkenshouders in de achtertuin vinden het moeilijk om gelijke tred te houden met dat soort schaal. Qiao Yuping, 66, fokt ongeveer 20 tot 30 varkens per jaar met haar man in de provincie Liaoning in het noordoosten van China. Toen de varkensvleesprijzen vorig jaar daalden, zei ze dat ze geen geld verdienden. Ze zei dat het moeilijk is om de impact te negeren van megaboerderijen die de voer- en vaccinprijzen voor de dieren opdrijven. “Alles is in prijs gestegen,” zei Qiao. “Hoe kunnen we niet worden beïnvloed?”
< /figuur>Adani verliest $ 120 miljard terwijl MSCI-verhuizing zorgen baart voor uitstroom
Een gebouw van 26 verdiepingen waarin een stedelijke varkensboerderij is gevestigd. Het gebouw wordt geprezen als 's werelds grootste vrijstaande varkensboerderij met binnenkort een tweede identieke varkenstoren. (Gilles Sabrie/The New York Times) 
Varkensbuik droogt in het dorp Gang Biansun, vlakbij de stedelijke varkensboerderij (Gilles Sabrie/The New York Times) 
Het doel van het bedrijf is om ongeveer 25.000 varkens per jaar te fokken op elke verdieping die bestemd is voor het fokken van varkens. (The New York Times)