Recenzja filmu The Laundromat / “Pralnia”

0
196

The Laundromat – to czarna komedia o międzynarodowym skandalu z wyciekiem dokumentów kancelarii Mossack Fonseca z Panamy, który wydarzył się w kwietniu-maju 2016 r. Tym samym skandalu, w trakcie którego znaleziono offshore prezydenta P. Poroszenki na $3000 i wielu polityków z różnych krajów świata musieli się tłumaczyć lub podali się do dymisji. Zdobywca oscara Stephen Содерберг zdecydował się nakręcić film w duchu The Big Short, рассказывавшего o światowym kryzysie gospodarczym z 2008 r., ale wydaje się, że trochę przesadził w procesie.

The Laundromat / “Pralnia”

Gatunek czarna komedia
Reżyser Steven Содерберг
W rolach Meryl Streep (Ellen Martin), Gary Олдмен (Jürgen Моссак), Antonio Banderas (Ramon Fonseca), Sharon Stone (Hanna), David Schwimmer (Matthew Куирк), Jeffrey Wright (Мальхус Ривин Бонкэмпер), Matthias Шонартс (Майвуд), James Cromwell (Joe Martin), Melissa Bejrucie (Melanie), Robert Patrick (kapitan Perry), Rosalind Chao (Gu Кайлай), itp.
Studia Anonymous Content, Netflix
Rok produkcji 2019
Strona IMDb

Jeśli już zdążyli zapomnieć istotą skandalu z “Панамскими dokumentami”, a prędkość wrzucaniu “informacji” teraz jest tak wielka, że to i nic dziwnego, w skrócie przypomnijmy sedno sprawy. W 2015 r. anonimowe źródło wewnątrz панамской firmy Mossack Fonseca przesłał ogromna ilość dokumentów finansowych w adres niemieckiej gazety “Süddeutsche Zeitung”. W ręce dziennikarzy znalazły się dane o 214,488 zagranicznych firmach w okresie od 1977 do 2015 r. Archiwum o rozmiarze 2,6 TB zawierał 11,5 milionów plików, zajęło prawie rok, aby dziennikarze z 115 czasopism w 80 krajach świata analizowali wszystkie otrzymane ilość danych. 3 kwietnia 2016 r. nastąpiła publikacja wyników śledztwa. W papierach znaleziono nazwiska obecnych i byłych szefów rządów różnych krajów świata, premierów, członków rodzin królewskich, krewnych i dzieci przywódców państw. Skandal okazał się poważne. Gdzieś, jak w Chinach i Rosji, publikację po prostu ignorowane, gdzie-jak w Islandii, premier został zmuszony do dymisji. The Laundromat opowiada o skandalu związanym z firmą Mossack Fonseca, w duchu filmu The Big Short. Ze wstawkami, поясняющими trudne chwile, ze spojrzeniem nieco z boku, z humorem, czasami wystarczy czarnym.

Reżyser The Laundromat Stephen Содерберг – stwórca-многостаночник. Reżyser, producent, scenarzysta, operator i montażysta w jednej osobie. Laureat “Złotej palmy festiwalu w cannes za film Sex, Lies, and Videotape (1989), “Oskara” za najlepszą reżyserię za film Traffic (2000) i dwóch Emmy za najlepszą reżyserię i montaż filmu Behind the Candelabr (2013). Zresztą, szerokiej publiczności Содерберг lepiej znany jako reżyser filmów Ocean ‘s Eleven (2001), Ocean’ s Twelve (2004) i Ocean ‘ s Thirteen (2007). Oczywiście, że nic nie kosztuje, aby przyciągnąć do swojej nowej pracy plejadę gwiazd, tym bardziej, jeśli grasz dużo pieniędzy Netflix. Содерберг nie zawiodłem się, a nawet trochę przesadził.

The Laundromat po prostu pęka od gwiazd pierwszej i drugiej wartości, z których wielu przypadły małe role dosłownie na 30 sekund, jak, na przykład, Sharon Stone, honorowemu ukraińcowi Robert Patrick, James Кромвеллу, gwiazdy “Przyjaciół” Davida Швиммеру i gwiazdkę z “Teorii Wielkiego podrywu” Melissa Bejrucie. No a w rolach głównych mamy gwiazdy pierwszej wielkości. Meryl Streep gra fantasy postać Ellen Martin, która próbuje zorientować się w świecie offshore firmy po tragicznej śmierci męża, a to Gary Олдмен i Antonio Banderas pełnią rolę bardzo realne Jurgena Моссака i Ramona Фонсеку, właścicieli tej samej Mossack Fonseca. Na pół etatu Моссак i Fonseca pełnią rolę narratorów, potwierdzających widzom zasady działania swojej firmy i niuansów tworzenia offshore.

Zresztą, z ilością odcinków z рассказчиками i ich załączeniem Stephen Содерберг wyraźnie przesadził. Jeśli w The Big Short podobnych wstawek było tylko cztery, z Margot Robbie, Anthony Бурденом, Richardem Талером i Seleną Gomez, to w The Laundromat ich prawie tuzin. Przy czym urządzone są tak jasne, że to łamie szereg narracji filmu.

Ponadto, zły żart z The Laundromat gra i ilość gwiazdek. W pewnym momencie filmu złapiesz się na myśli, że nie czekasz na dalsze opowieści o niepowodzenia bohaterów dotkniętych działaniu zagranicznych firm, a tym, kto z gwiazd pojawi się w kadrze w następujący sposób. Drugą część filmu będziesz łamać sobie głowy nad tym, kto zagrał w roli jednego podrzędnego, ale bardzo ważnego dla tej historii postaci. Jego sekret otwierają tylko przed ostateczne podpisy.

Jeszcze jedna różnica The Laundromat od The Big Short w tym, że finalna część The Big Short — wcale nie jest komedia, a dość ciężki dramat, podczas gdy The Laundromat przechodzi na poważny ton dosłownie w ostatniej chwili pomiaru czasu, tak i to, mowę, którą popycha bohaterka Meryl Streep, bardziej podobna do левацкую propagandę, niż na poważne oskarżenie na adres niedoskonałości prawnych oraz systemu podatkowego w USA.

Stephen Содерберг, który wystąpił w The Laundromat jako reżysera, producenta, operatora i montażysty jednocześnie, bardzo chciałem zrobić nowy The Big Short, ale przesadził. W końcu jego film wygląda jak czarna komedia z elementami satyry politycznej, ale przy tym słabo trzymają widza. Po przejrzeniu będziesz wspominać raczej gwiazd, które udało się zaświecić w taśmie, niż skandal z “Панамскими dokumentami” i ludzi, których on dotknął.