Recenzja filmu “Klątwa La Йороны” / The Curse of La Llorona

0
112

Horror “Klątwa La Йороны” interpretuje słynnej meksykańskiej legendy. Przeraża duchem płaczki, spragnionym zabić obcych dzieci. Miłośnikom grozy, w którym dość zwykłe duchy, spodoba się nowy dla nas postać. Poza tym obraz jest oparty na klasycznych wzorcach.

“Klątwa La Йороны” / The Curse of La Llorona

Gatunek horror
Reżyser Michael Chavez
W rolach Linda Cardellini (Anna), Janey-Lynn Кинчен (Samantha), Roman Chrystusa (Chris), Raymond Cruz (Rafael), Marisol Ramirez (La Йорона), Sean Patrick Thomas (detektyw Cooper), Tony Амендола (ojciec Perez), itp.
Firma New Line Cinema, Atomic Monster Productions, Warner Bros. Pictures
Rok produkcji 2019
Strona IMDB

“Klątwa La Йороны” zaczyna się od prehistorii w 1673 roku. Wydarzenia odbywają się w Meksyku, gdzie życie szczęśliwej rodziny zamienia się w tragedię. Matka z nieznanego powodu zabija swoich synów i zdał sobie sprawę z tego, co się wydarzyło, gorzko płacze nad ich бездыханными ciałami.

Najważniejsze wydarzenia z filmu odbywają się w Los Angeles w 1973 roku. Główna bohaterka Anna niedawno straciła męża, samotnie wychowuje dwoje dzieci i zajmuje stanowisko pracownika socjalnego. Anna od kilku lat opiekują ofiary jednej dysfunkcyjną rodziną, i podczas kolejnej weryfikacji spotyka się z dziwnym zachowaniem jej podopiecznych – matka zamyka synów w spiżarni, aby ukryć ich z ducha, którego nazwa La Йорона. Anna widzi w tym odcinku przemoc domowa, ale zbyt późno zdaje sobie sprawę, że w sprawę zamieszani nieczyste siły. I teraz La Йорона pojawia się w domu Anny.

W końcu podstawą scenariusza filmu grozy położył historię, którą w kinie обыгрывали rzadziej, niż deskę Уиджа. La Йорона to postać meksykańskich legend. Ona jest duchem matki, który bez końca błąka się po świecie i głośno opłakuje swoich zmarłych dzieci. Według folkloru, jej płacz przynosi ludziom cierpienie lub śmierć. Ciekawe, że La Йороной rodzice straszyli dzieci, aby te nie chodzili z dala od domu. Ich страшили tym, że плачущая kobieta, nie znajdując swoich synów, kradnie cudze dzieci i bezlitośnie zatopić się w rzece.

1 1 1

Straszyć małych bohaterów filmu “Klątwa La Йороны” legend nie jest konieczne. Szybko zdają sobie sprawę, co się dzieje, gdy przed nimi pojawia się kobieta w białym, роняющая czarne łzy. Jak i wszystkie złe duchy, La Йорона bardzo chwytliwy, więc na własną rękę pozbyć się jej nie uda.

Na pomoc Anna i jej dzieciom przychodzi jakiś egzorcysta, a prawdziwy szaman z pełną torbą pomocniczych побрякушек. Tej postaci w filmie odgrywa dość dziwna rola – w chwilach wolnych od strachu, wydaje repliki, które muszą rozśmieszyć widzów. Wygląda szaman dość poważnie, a gra jego nie bardzo zachęcony Raymond Cruz, tak, że humor tego znaku rzadko pomaga sytuacji.

Jeśli chodzi o niesamowitym atmosfery “Przekleństwa La Йороны”, to działa dobrze w pierwszej połowie filmu (choćby scena w samochodzie i łazience). Ale im więcej czasu duch płaczącej kobiety spędza na ekranie, tym mniej strachu on powoduje. W pewnym momencie pokazują widzom osoba La Йороны, i trema znika.

1 1 1

Oczywiście, oprócz samej La Йороны sytuację pogarsza fruwające firanki, dudnienie kroków piętro wyżej i klasyka gatunku – plac koń na biegunach. Ogólnie skrypt należy szablony horror, więc nic nowego w sztuce zastraszania film “Klątwa La Йороны” nie wyróżnił.

Tak jak wydarzenia taśmy występują w 1970 roku, otoczenie i korekcja obrazu odpowiadają tym roku. Powodem wyboru tego okresu stała się nie chwilowa moda, a jedna mała nawiązanie do postaci z innego filmu – w kadrze pojawia się ojciec święty Perez z “Klątwy Annabelle”. To nie wpływa na istotę fabuły, tylko mówi, że obraz “Klątwa La Йороны” stała się częścią serii horrorów The Conjuring Universe.

1 1 1

Producentem horror o La Йороне, a także innych taśm z tego wszechświata (“Klątwa”, “Klątwa zakonnice”, itp.) wystąpił James Van. Teraz znacznie częściej wspominają jako reżysera “Aquaman”, niż twórcy хорроров o zjawiskach paranormalnych. I prawidłowo, z franczyzy o licznych przekleństwach dawno już wszystko jasne: pierwsze filmy były ciekawe, a dalej wszystko zaczęło się sprowadzać do monotonne przedmiotów.

Inscenizacją “Przekleństwa La Йороны” zajmował się reżyser Michael Chavez, który zadebiutował w filmie fabularnym. Do pierwszej pracy nieźle, ale w sumie nic takiego, co można byłoby sobie przypomnieć kilka dni po obejrzeniu. Chyba, że grę aktorską Linda Cardellini (“Zielona księga”), których emocje wyglądają bardzo przekonująco.