Zespół Zacharczenko. Sprzedaż kapitalizm pożera sam siebie

0
115


Zdjęcia Antona Новодережкина / TASS

Sprawa pułkownika MSW Dmitrija Zacharczenko przyniósł na jego klientów, których interesy bronił. Przez nich znaleźli się ludzie z kierownictwa grupy firm “1520”, na czele z “królem zamówień publicznych” Walerijem Маркеловым, którego biznes jest zbudowany na obsłudze kontraktów PKP

Kilka lat temu amerykański guru inwestycji miliarder Warren Buffett popełnił największa inwestycja w życiu — kupiłem za $44 mld firmę kolejową BNSF. “Przyszłość dobrobyt naszego kraju zależy od dostępności skutecznych i dobrze obsługiwanego systemu kolejowego” — tak finansowy geniusz z Omaha wyjaśnił swoją decyzję zawsze недоумевающим.

I tu było czemu się dziwić: koleje w dzisiejszym świecie już dawno zeszły na daleki plan, ustępując miejsca nowomodny internetu, technologii i innowacji. Jednak fakt, że transport szynowy nie na rozprawie, a nie “w trendzie”, wcale nie zmienia jego znaczenia dla gospodarki i zainteresowania dla ludzi biznesu. Przypomnijmy niedawną historię Rosji: minister dróg Mikołaj Аксененко miał szansę zmienić Borysa Jelcyna w podręczniku kraju. Uważano, że złożoność dworca gospodarki, полувоенная dyscyplina w resorcie i obecność dróg praktycznie we wszystkich regionach Rosji staną się kluczem do sukcesu, w tym na stanowisku prezydenta.

W dzisiejszym świecie, obsługa transportu — branża nie mniej ważne niż jego funkcjonowanie. W lotnictwie rynek usług zajmuje trzy czwarte od rynku dostaw nowej techniki. Mniej więcej to samo i na kolejach. Utrzymanie w sprawności płótna, energii, modernizacja dróg wymagają ogromnych środków. A tam, gdzie obracają się duże pieniądze, pojawiają się nieuchronnie i wielkie pokusy.

Sprawa słynnego pułkownika MSW Dmitrija Zacharczenko, w których mieszkaniach było znaleźć miliardy rubli, przyniósł w rezultacie na jego klientów, których interesy bronił. Przez nich znaleźli się ludzie z kierownictwa grupy firm “1520”, na czele z “królem zamówień publicznych” Walerijem Маркеловым, który otrzymał kontrakty od PKP. Typowy przypadek “kapitalizmu dla swoich”, zbudowanego w naszym kraju. Jeden z partnerów Markiełowa — Aleksiej Крапивин, syn byłego doradcy szefa rosyjskich kolei RŻD Władimir Якунина Andrzeja Крапивина. Pokolenie ojców, jak w przypadku Крапивиным-starszym lub Tarasenko-starszym (BCM), albo działało samo w instrukcji, albo miał z nim związku, a pokolenie synów nadal ich sprawa.

Dziedziczone są przekazywane nie tylko aktywa, ale i nieformalne relacje, wiedza, zdolności i umiejętności. W czasach takiego by nie przeszło, a dzisiaj — proszę bardzo.

Ale i infrastrukturę, i akcje, i “interesy” należy chronić. Robić to normalne, legalne, zgodne z prawem sposoby często nie okazuje się — przynajmniej w życie nie całkiem legalnego pochodzenia aktywów. A główną wartość mają nie koparki wykonawcy na budowach, a randki i nie urządzone nigdzie zobowiązania. W czasach sowieckich, aby nie dopuścić do ведомственности i растаскивания środków, w 1954 roku ze składu Ministerstwa komunikacji podkreślali wszyscy budowlane jednostki i utworzono Ministerstwo transportu budownictwa. Ja i zajmowała się uszczelnieniem Bama w tym.

Dziś odbudową Bajkało-Amurskiej magistrali i kolei Transsyberyjskiej o wartości kilkuset miliardów rubli zajmują się prywatne firmy. Zamawiający — PKP. Historia z БАМом i Транссибом rozpoczęła się jeszcze po poprzednim kierowniku KOLEI Włodzimierz Якунине. Ekonomiczna celowość tego projektu wywoływała wiele rozmów — o pompowania kosztów prac, o przynależności do realizacji zamówień powiązanych z kierownictwem PKP. Właśnie z lekką ręką Władimira Якунина stał się multimilionerem wczorajszy sprzedawca kwiatów w Кишиневском lotnisku Renato Wąsaty.

Ale praca nad projektem trwa i przy następnej Якунина — Олеге Белозерове. Dosłownie w przeddzień aresztowania Markiełowa Władimir Putin spotkał się z Белозеровым: prezydent wysoko ocenił pracę PKP w nowym podręczniku, a prezes zarządu meldował o osiągnięciach. Dlatego pojawienie się w MEDIACH informacji o aresztowaniu akcjonariusza “1520” można traktować jak неслучайный wrzutka. Możliwe są różne interpretacje: i “dobijanie” якунинского klanu, i prowokacja już przeciwko Белозерова. Choć, prawdopodobnie, żadnej premedytacji nie, i nie chodzi tylko o разматывании cewki. Teraz wiemy, od kogo robili te miliardy rubli, tak поразившие uwagę publiczności po aresztowaniu płk w. Zacharczenko.

W królewskie czasie, gdy budowano Транссибирскую podciśnieniowy (jeden z największych projektów infrastrukturalnych, pamięć o którym celowo zniszczone w czasach sowieckich), pytań o korupcji nie było: car Aleksander III mianował swego syna-dziedzica Mikołaja — przyszłego cesarza — przewodniczącym Komisji Syberyjskiej drogi i kuratorem budowy. Spadkobiercy imperium kraść było do niczego, jednocześnie zdobywał doświadczenie w zarządzaniu złożonymi projektami. Wymagania były proste: “…Doprowadzić do końca rozpoczętą budowę Syberyjskiego szynowego drodze tanio, a co najważniejsze, szybko i solidnie”; “budować i dobrze i mocno, aby potem uzupełniać, a nie odbudować”; “…aby Siberian kolej, to wielka narodowa sprawa, została przeprowadzona przez rosjan i rosyjskich materiałów”.

Dzisiaj wszystko jest nie tak, i prywatne interesy zwycięża nad dobrem publicznym. O luksusie dzieci “króla zamówień publicznych” Markiełowa z холопским breathy opowiadają świeckie publikacji. Państwowe interesy odchodzą na drugi plan. Dlatego “królom” bez ochrony i współpracy z resortów siłowych nie może się obejść.

Historia pułkownika Zacharczenko — to historia o skorumpowany kapitalizm, w którym uczestnicy kombinacji w łańcuchu “boisko” do siebie. Dlatego, że Ministerstwo dróg przemianowano na PKP, ludzie, tam i wokół niego pracujących, innych nie stać. Instytucjonalne zmiany zachodzą znacznie szybciej psychicznego. Choć w samej Anglii prywatyzacji British Rail również wiele pozytywnych skutków nie przyniosła, u nas, w przeciwieństwie do wielkiej Brytanii, zmiana formy własności transportowej monopolu odwróciła się radosnym разворовыванием i korupcją.

  • Ukraść PKP: aresztowany jeden z “królów zamówień publicznych” Walerij Markiełow
  • Wybaczyć “łupy”. Dlaczego walka z korupcją w Rosji jest niesprawna